EnergyJoy typewriter script.JPG

28 april  2020

 

Lisette Lucas:

Welkom bij Podcast #13

 

‘ZelfLiefde: Leer van jezelf te houden en transformeer je leven.’

 

Te gek dat je luistert! Eerst ga ik je vertellen wat je gaat ontdekken in deze podcast:

 

  • Je gaat erachter komen wat de kern is van je niet beminnelijk voelen 

  • Je ontdekt wat voor effect patronen en overtuigingen kunnen hebben op je leven

  • Ik geef een aantal voorbeelden van wereldberoemde iconen

  • Je ontdekt de kracht van de mind op jonge leeftijd

  • Je gaat begrijpen dat je niet kan veranderen wat de mind niet begrijpt

  • Je ontdekt wat je geliefd en beminnelijk voelen doet met je frequentie en energie

  • Je ontdekt hoe je kan manifesteren wat je maar wilt

+ mijn speciale Bonus: de krachtige meditatie voor Zelfliefde. 

+ ik onthul later in deze podcast mijn droom die uit gaat komen!

 

Het gevoel van, dat je niet geliefd bent, niet beminnelijk genoeg bent heeft een effect op alles wat je doet. Je gevoel van eigenwaarde, je werk, je relaties, je kijk op het leven. Alles wordt beïnvloed door het gevoel van niet beminnelijk en niet geliefd genoeg zijn. 

 

Het gevoel hebben dat je het niet geliefd en niet beminnelijk bent kan heel erg moeilijk voor je zijn. Want het betekent dat je het gevoel hebt dat je het niet waard bent om liefde te ontvangen.

 

Dan kan je problemen hebben met het aantrekken van de juiste liefde voor jou, en het betekent bijvoorbeeld ook dat je problemen hebt om liefdevolle lange relaties in stand te houden. 

 

En het kan ook betekenen, dat je in de verkeerde relatie blijft zitten, bijvoorbeeld vanuit angst dat je niet iemand anders kan vinden. 

 

Ik heb in eerdere podcast verteld over Marisa Peer. Ik ben onder andere getraind en gecertifieerd in RTT. RTT is door Marisa Peer gecreëerd. Het staat voor Rapid Transformational Therapy. (Een enorme krachtige therapie die inmiddels vele prijzen in de wacht heeft gesleept vanwege de levens veranderende transformaties die het teweeg brengt.) 

 

Marisa heeft een schat aan ervaring en wereldwijd met vele grote namen gewerkt. Maar zelfs de grootste, meest succesvolle popsterren, artiesten, acteurs of regisseurs, die alle succes, geld en geluk lijken te hebben, bleken hetzelfde probleem te hebben als heel veel mensen. 

 

En ik zie het ook bij heel veel cliënten die een sessie bij mij ondergaan. Op onderbewust niveau blijkt de basis te zitten, de kern van de problemen, waar ze als volwassen persoon mee te maken kunnen krijgen. De reden waarom ze bijvoorbeeld op werkgebied steeds vastlopen, of als ze zelfstandig werken, het lastig vinden om een goede prijs te berekenen, voor de diensten die ze leveren, of het kan de reden zijn waarom ze in relaties steeds de verkeerde persoon aantrekken, of blijven hangen in een relatie die niet goed en niet gezond voor ze is, met alle pijnlijke gevolgen van dien. 

 

Het gevoel van niet beminnelijk genoeg zijn, niet geliefd genoeg zijn, het niet waard zijn, is een beperkende overtuiging die je leven volledig kan saboteren. Het kan ervoor zorgen dat je in vicieuze cirkels blijft draaien en maar niet begrijpt hoe het komt. Ondanks dat je het zo graag wilt veranderen. Je kan er niet de vinger opleggen.

 

 

Maar alles verandert als je weet dat je het waard bent, of beter, als je in iedere cel van je lichaam voelt dat je het waard bent, dat je geliefd bent, beminnelijk bent en dat je goed genoeg bent. 

 

 

Het is het essentiële ingrediënt voor gelukkig zijn. 

 

Als je niet van jezelf kan houden, dan maakt niets je blij, dan maakt niets je gelukkig en dan maakt niets eigenlijk uit. Dan kan je bijvoorbeeld spullen blijven kopen en kopen en trachten een leegte op te vullen, maar wat blijkt, het huis raakt voller en voller en … het helpt niet. 

 

Dan kan je proberen andere uitwegen te zoeken in bijvoorbeeld keihard werken, succesvol zijn, bergen geld verdienen, erkenning krijgen en geliefd proberen te worden door het werk je doet. Maar uiteindelijk blijkt ook, dat is niet genoeg om een bepaalde leegte, op te vullen. 

 

Een bekend voorbeeld hiervan is Marilyn Monroe, die als jong meisje door haar beide ouders in de steek werd gelaten. Als kleine baby van 2 weken kwam ze al in een pleeggezin terecht. Haar relatie met haar biologische moeder was heel instabiel. Ze heeft zich altijd heel ongeliefd gevoeld en ze heeft getracht de liefde buiten zichzelf te zoeken, ze probeerde liefde te ontvangen door zichzelf in de schijnwerpers te zetten, zich letterlijk en figuurlijk bloot te geven. Evenals meerdere pogingen om liefdevolle relaties aan te gaan. Alles om die leegte op te vullen, dat gevoel van niet geliefd zijn, niet beminnelijk zijn op te vullen. 

Of bijvoorbeeld Prinses Diana die als jong meisje van slechts 6 jaar, na een echtscheiding en voogdijdrama door haar moeder in de steek werd gelaten. En bij haar vader en stiefmoeder moest wonen. 

Ik was altijd gek op prinses Diana, bewonderde haar om wie ze was. Haar zachtheid, haar ietwat verlegen aard, haar energie, haar kracht. Haar liefde voor kinderen, haar liefdadigheidswerk, haar stijl. Ze werd niet voor niets Queen of Hearts genoemd. Maar toch bleek, er ontbrak een essentieel iets, iets waar ze haar hele leven, zichtbaar en onzichtbaar mee struggelde, ze had het gevoel dat ze niet beminnelijk was. 

 

En als ik het heb over dichter bij huis, ons eigen nieuwste familielid. 

Sinds kort hebben we een prachtige kleine kitten. Ze heet Donder en ik kan je vertellen. Het is echt een Dondersteen, ze doet haar naam eer aan. Toen we haar kregen, het was overigens mijn tienerdochter haar grootste wens, was ze zo’n klein, lief, ondeugend, dapper, stoer poesje. Ze haalde alles overhoop, klom op mijn spiegels aan de muur, zag de planten als speelplaats, het maakte niet uit. Ze voelde zich helemaal happy, want een kleine kitten weet, vanaf het moment dat het geboren is, dat ze beminnelijk is. Ze weet dat ze geliefd is. En omdat wij haar overspoelen met liefde. Ondanks dat ze af en toe in de gordijnen hangt en regelmatig een bloemenvaas omgooit omdat ze als, jaguar achtige Bengaal kitten, heerlijk wil vissen met haar pootje in het water. 

Ondanks dat blijft ze dit ook geloven en zal ze opgroeien tot een blije, tevreden kat die bruist van zelfvertrouwen en weet dat ze zo geliefd. Maar wat als ze iets zou doen en ze zou keer op keer op haar kop krijgen. Geschreeuw te horen krijgen of misschien wel erger, dan zou ze wegkruipen in een hoekje van de kamer of achter de bank, denk je niet? Denkend dat ze niet geliefd is. Met alle gevolgen van dien. 

 

Als baby worden we allemaal geboren met de volle en krachtige overtuiging dat we geliefd zijn, dat we genoeg zijn, dat we het mooiste, leukste en grappigste en meest beminnelijk zijn van de hele wereld. 

 

En dan gebeuren er dingen, we horen dingen, we krijgen straf of een standje voor iets waar we als kind meestal niets aan kunnen doen. We waren tenslotte nog maar kind. We worden vergeleken met anderen. We moeten ons mond houden, stil zijn of moeten stoppen met huilen. 

 

En we beginnen te twijfelen aan dat blije gevoel waarmee we op de wereld kwamen. 

We beginnen te geloven dat we niet geliefd en niet beminnelijk genoeg zijn. Niet goed genoeg zijn. En soms gaan we zelfs geloven dat we helemaal niet geliefd zijn. Helemaal niet beminnelijk zijn. En helemaal niets waard zijn. 

 

 

En wat er gebeurt is dat, de mensen die ons grootbrengen, dingen beginnen te zeggen als: Waarom kan je niet zo zijn als je broer, hij heeft altijd huiswerk op tijd klaar en haalt perfecte cijfers op school. Of waarom kan je niet als je zus zijn, ze helpt altijd in de keuken en ruimt keurig op. Of: Waarom kan je niet zijn zoals je nichtje, zij eet tenminste netjes haar bord leeg en maakt geen rommel. 

 

Of als je zelf, blij en trots met je rapport uitschool kwam en meteen te horen kreeg, maar waarom heb je een B en geen A voor gym? Je vader was daar altijd zo goed in. Of waarom ben jij niet gevraagd voor de hoofdrol in de musical en je vriendin wel? 

 

Zoveel kinderen die hun absolute best deden, die 93% gaven, kregen meestal van hun ouders te horen, waarom heb je het niet beter gedaan, waarom heb je niet 100% resultaat behaald? De dochter van de buren had wel een A. 

 

Als kind is er maar 1 ding belangrijk. En dat zijn de mensen die je grootbrengen, je ouders, je verzorgers, degene die jou zouden moeten geven wat je nodig hebt. Die jou moeten beschermen, voeden, liefde geven, vertroetelen, troosten en degene die jou met onomkeerbare overtuiging moet laten voelen dat je geliefd bent, dat je zo, zo beminnelijk bent en dat je het absoluut waard bent. 

 

Als kind vertrouw je blindelings op de zorg van je ouders, zij zijn je enige bron van overleving. Daarom hoor ik ook wel over kinderen die nachtmerries hebben, hele nare dromen over bijvoorbeeld hun ouders die omkomen in een ongeluk. Dat zijn onderbewuste angsten die als een soort oer programmering in ons systeem zitten. 

 

Als kind moet je bij je ouders blijven, je moet bij je roedel blijven, een programmering vanuit de tijd dat we in tribes, in stammen leefden. Anders was de kans groot dat je het niet overleefde. Dus voor een kind is er niets ergers dan een ouder die afwezig is, weg gaat, of het kind aan het lot over laat, een kind in de steek laat. 

Wie zorgt er dan voor het kind? Ouders zijn de bron van overleving en ze zullen de ouders tijdens de opgroei fase altijd adoreren en op een voetstuk plaatsen. Tot de tijd van losmaken en volwassen worden aanbreekt. Dan hebben ze de ouders niet meer als fysieke bron van overleving nodig. Maar vaak is er dan al veel gebeurd. 

 

Vaak zijn ouders druk en hebben hun eigen problemen. Nu weet je, als volwassen persoon, bijvoorbeeld, dat iemand die te veel drinkt een alcoholist is of iemand die antidepressiva slikt waarschijnlijk depressief is. 

 

Maar als die persoon toevallig net jou ouder of verzorger was. Dan dacht je niet, oh, papa heeft een alcoholprobleem dat komt nog vanuit zijn jeugd, problemen die hij nooit heeft opgelost. Dat heeft niets met mij te maken. 

Nee, als klein, afhankelijk kind, verlangend naar aandacht, liefde en erkenning dacht je, mijn vader is vaak laat thuis en hij heeft geen tijd voor me. Hij zegt me nooit welterusten en als ik hem gedag wil zeggen, dan zegt mijn moeder, dat ik het moet laten omdat hij al zoveel aan zijn hoofd heeft.

 

Wat denkt een kind dan: Oh, mijn vader heeft het druk en wil mij niet zien. Hij is veel moe en vaak kortaf tegen mij. Hij is niet geïnteresseerd in mij, dat zal wel door mij komen. Ik ben misschien te veel voor hem. Hij is misschien moe door mij. En hij wil me niet zien omdat ik niet lief genoeg ben. Zie je wel, hij houdt niet van me. Ik ben het niet waard en ik ben niet goed genoeg, ik ben niet zoals anderen. 

 

Weet je wat, denkt het kind, ik ga heel erg mijn best doen. Ik ga zorgen dat hij geen last meer van mij heeft, ik ga zorgen dat ik niet tot last ben. En dan gaat hij vast wel van mij houden.